مردي دختر سه ساله اي داشت . روزي مرد به خانه امد و ديد كه دخترش گران ترين كاغذ زرورق كتابخانه اورا براي آرايش يك جعبه كودكانه هدر داده است . مرد دخترش را به خاطر اينكه كاغذ زرورق گرانبهايش را يه هدر داده است تنبيه كرد و دخترك آن شب را با گريه به بستر رفت وخوابيد . روز بعد مرد وقتي از خواب بيدار شد ديد دخترش بالاي سرش نشسته است و ان جعبه زرورق شده را به سمت او دراز كرده است .مرد تازه متوجه شد كه آن روز ،روز تولش است و دخترش زرورق ها رابراي هديه تولدش مصرف كرده است . او با شرمندگي دخترش رابوسيد و جعبه رااز او گرفت و در جعبه را باز كرد اما با كمال تعجب ديد كه جعبه خالي است مرد بار ديگر عصباني شد به دخترش گفت كه جعبه خالي هديه نيست وبايد چيزي درون آن قرار داد . اما دخترك با تعجب به پدر خيره شد وبه او گفت كه نزديك به هزار بوسه در داخل جعبه قرار داده است تا هر وقت دلتنگ شدباباز كردن جعبه يكي از اين بوسه ها را مصرف كند
مي گويند پدر آن جعبه را هميشه همراه خودداشت و هرروز كه دلش مي گرفت درب آن جعبه راباز مي كرد وبه طرز عجيبي آرام مي شد. هديه كار خود را كرده بود.

سلام...

یه چیزی میخواستم بگم...

اینکه دیگه این وبلاگ آپ دیت نمی شه ..اگه دوس داشتین وبلاگ من حالا اینه..

بارووون

خوشحال میشم  نظرات قشنگتون و اونجا بخونم...

موفق باشین..

تو با منی

دیگر نمانده کسی و تنها تو با منی
رفتند همه از برم اما تو با منی
بارسفر به مقصد خورشید بسته ام
این سایه است در پی من یا تو بامنی
در این کویر تشنه سیراب از عطش
با سینه ای به وسعت دریا تو با منی
سمت خداست عقربه چشم های تو
دیگر چه جای قبله نما تا تو با منی
امشب ز کوچه می گذرم..بی هراس تیغ
می دانم ای قلندر شبها تو با منی
با من بمان که در این دشت پر هراس
تنها تر از خدایم و تنها تو با منی
...

شعر از...آرزو - م 

 

چیزای خیلی خیلی کوچولو

دل من خیلی خیلی تنگ شده ..اونقدر زیاد که مثل یه نقطه شده..
دل بیچاره من با اینکه به چیزای خیلی خیلی کوچولو و کم قانعه
اما همه و همه دست به دست هم دادن،
تا همون چیزای کوچولو وکم به قولی تک سلولی رو هم ازش دریغ کنن
می دونی دل من چیا می خواد..
نه نه فکرای بزرگ بزرگ نکن..
دل بیچاره مفلوک من فقط..
یه عالمه سرازیری می خواد تا همه شو با سرعت زیاد بدوام..
یه چشمه کوچولو که ته آن جاده سرازیری باشه و من پاهامو بزارم تو آب..
یه جاده که ته اش یه نفر با چشمای منتظر ، ایستاده باشه تا من بیام..
یه نفری که وقتی باهاش راه میرم دستامو به گرمی فشاد بده،
و به من اطمینان بده که هستش ورفیق نیمه راه نیست...
یه نفری که یه عالمه جرات داشته باشه ،
آنقدر زیاد که بتونه تو چشمای من نگاه کنه ،
و حقیقت رو هر چقدر هم که براش سنگین باشه به من بگه..
یه نفر که عادت به دروغ گفتن نداشته باشه..
یک نفر که آنقدر حرفا رو قورت نده که آخرش بشه یه سوء تفاهم..
یک نفر که جرات گفتن داشته باشه..
یه نفر که بتونم گاهی وقتها که مثل الان دلم اندازه یه نقطه شده،
سرمو بزارم رو شونه هاش و یه عالمه گریه کنم آنقدر زیاد که شونه هاش خیس بشه..
او ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه اینا که خیلی زیاد شد..
ولش کن اصلا همینارم نمی خوام ،
.

.

اینو تو وبلاگ یه دوست دیدم..خیلی ازش خوشم اومد اینجا آوردمش...

کیک تولد..

امروزتولدمه..می خوام یه کار عالی بکنم..واسه خودمون جشن می گیریم..یه جشن گنده پر از دوستامون..دوستای من..دوستای تو..یعنی همشون   ..
اونایی که دوسشون داریم بیان..ولی تو که پیش من نیستی..حالا باید چی کار کنیم..منم اینجاکسی نمی شناسم..
اصلا..اصلا تو خیلی بدی ..چرا منو تنها گذاشتی چرا نمی یای پیش من..منم قهرم..قهر قهر..اصلا هم آشت نمی شم..
اه چرا داری گریه می کنی..اما نمی شه که تولد بی کیک باشه..اصلا یه کار دیگه می کنم..
جشن می گیریم ..تنهایی..یعنی جشن تولد یه نفره..مثه ترانه که می گفت خونواده یه نفره ..
باید بجمبم..وگرنه دیر می شه..الان مهمونا میان..واای یادت باشه..وقتی میای اون نوار مشکی رو از گوشه پنجره من برداری..
آخه دلم می گیره..
خوب نیس همه بفهمن من مردم..

سلام..

خیلی وقت بود می خواستم باهاتون حرف بزنم..

ممنون از همه دوستای خوبم که لطف داشتن..وقت گذاشتن و وبلاگ منو خوندن

می بخشین اگه به روز کردن وبلاگ من اینقدر طول می کشه..آخه اونهایی که منو میشناسن می دونن من چقدر تنبلم

البته همشم تقصیر من نبود..یه جورایی شد که نشد..حالا از این به بعد سعی میکنم حداقل هفته ای چند بار به روز کنکم..

خیلی حرفا دارم که بزنم ولی الان باد برم..طلبتوون تا چند وقت دیگه..

بازم ممنون..تابستون خوبی داشته باشین..

جون می کنیم تو زندگی حس میکنیم که زنده ایم

جون می کنیم تو زندگی حس میکنیم که زنده ایم
جوونی ها رو باختیم و فکر میکنیم برنده ایم
نشون میدیم که کوهیم و هیشکی حریفمون نشد
کوه شدن اختیاری نیس زندگی مهربوون نشد
تا یه شکسته می بینیم واسش چه اشکا روونه
خودمونم خوب می دونیم که از دل تنگمونه
دل می شکنیم می سوزونیم اصلا مهم نیس واسمون
اما تا ما رو میشکنن..مینالیم از دست زمون
ظاهر کارم که شده قه قهمون به آسمون..
کلی برو بیا داریم..اما چقد بی همزبون
گول میزنیم خودمونو به آّب و رنگ زندگی
عاشقی و می خوایم ولی برای رفع خستگی
به سادگی دل می دیم و به سادگی دل می کنیم
واسه یه لحظه دل خوشی به هر دری در می زنیم
روز و شبامون می گذره بی خبر از دل گیر شده
یادش بخیر جوونی رو وقتی می گیم که دیر شده
با همه اوون برد و باخت باید که از نو زد وساخت
باید با رویا آشتی کرد..باید که عشق و خووب شناخت

هفده سالگي من

       

                  بااين ترانه برگرديم

                                          به هفده سالگي من

                 به خنده هاي بي وقفه

                                         به بغض خانگي من

                 به امتحان شهريور

                                         به وحشت شب آخر

                 به لحظه هاي تقلب

                                         خط خطي گوشه ي دفتر

                 آن گلابدا ن قديمي

                                         دركدامين صخره افتاد

                 شاپرك بانوي آواز

                                         دركجاي شعله جان داد

                دركجاي كوچه گم شد

                                         سكه ي جواني ما

                بگوكجا به گل نشست

                                          كشتي بادباني ما

               بوي خوب گندم چه شد؟

                                         هفته ي خاكستري كو؟

               حرف ناب شام آخر

                                         كوچه شد چراغ جادو؟

             

                  بااين ترانه برگرديم

                              به هفده سالگي من

                      به خنده هاي بي وقفه

                               به بغض خانگي من

شاعر:شهيارقنبري

سايه هاي شب

جغدبارون خورده اي توكوچه فريادمي زنه
زيرديواربلندي يه نفرجون مي كنه
كي مي دونه تودل تاريك شب چي مي گذره
پاي برده هاي شب اسيرزنجيرغم
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده
من اسير سايه هاي شب شدم
شب اسير تور سرد آسمون
پابه پاي سايه ها بايد برم
همه شب به شهرتاريك جنون
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده
چراغ ستاره ي من رو به خاموشي مي ره
بين مرگ وزندگي اسيرشدم باز دوباره
تاريكي با پنجه هاي سردش از راه مي رسه
روي خاك سرد قلبم بذر كينه مي كاره
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده
مرغ شومي پشت ديواردلم
خودشواين ور واون ور مي زنه
تو رگاي خسته ي سردتنم
ترس مردن داره پرپرمي زنه
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده
دلم از تاريكي هاخسته شده
همه ي درها به روم بسته شده

 

هفته ي خاكستري

شنبه روز بدي بود
روزبي حوصلگي
وقت خوبي كه مي شد
غزلي تازه بگي
ظهريكشنبه ي من
جدول نيمه تموم
همه خونه هاش سياه
روي خونه جغدشوم

صفحه ي كهنه ي يادداشت هاي من
گفت دوشنبه روز ميلادمنه
اماشعرتومي گه كه چشم من
تونخ ابره كه بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه
غروب سه شنبه خاكستري بود
همه انگارنوك كوه رفته بودن
به خودم هي زدم از اينجا برو
اماموش خورده شناسنامه ي من
عصرچهارشنبه ي من
عصرخوشبختي ما
فصل گنديدن من
فصل جون سختي ما
روز پنجشنبه اومد مثل سقاهك پير
رونوكش يه چيكه آب گفت به من بگيربگير!
جمعه حرف تازه يي برام نداشت
هرچي بود،پيش ترازاينها گفته بود……

خواننده:فرهاد
ترانه سرا:شهيارقنبري